Σχολική βία

Κείμενα γραμμένα από μαθητές, στο δύωρο της «Έκθεσης»

Χρησιμοποιήθηκαν ως κείμενα αναφοράς για τον σχολιασμό του θέματος

1.

Το σχολείο είναι ένας χώρος στον οποίο τα άτομα δεν αποκτούν μόνο γνώσεις, αλλά μαθαίνουν να συνυπάρχουν και να λειτουργούν σαν μια μικρή κοινωνία. Σε αυτή την κοινωνία όμως υπάρχουν διαφορές και συγκρούσεις μεταξύ των μαθητών οι οποίες πολλές φορές καταλήγουν να «λύνονται» με τη βία, είτε αυτή είναι λεκτική, είτε σωματική. Αδιάψευστο παράδειγμα αποτελεί το συμβάν που προκλήθηκε πριν λίγες μέρες σε σχολείο της πόλης μας, όταν μαθητές συγκρούστηκαν για τις ομάδες τους, στον προαύλιο χώρο του σχολείου, με αποτέλεσμα να τραυματιστούν κάποια άτομα.

            Η ενδοσχολική βία έχει πάρει πλέον στη χώρα μας τη μορφή μάστιγας. Οι λόγοι που προκαλούν αυτό το φαινόμενο επιβάλλεται να κατανοηθούν από όλους μας, έτσι ώστε να μπορεί να αντιμετωπισθεί με αποτελεσματικότητα. Η κρίση που βιώνουμε δημιουργεί πρόβλημα και στις σχέσεις μεταξύ των μελών των οικογενειών. Αυτά τα προβλήματα κάνουν το παιδί να καταφεύγει στη βία έτσι ώστε να αποφορτίζεται από το βαρύ κλίμα που επικρατεί στην οικογένειά του. Επίσης το παιδί λαμβάνει διάφορα ερεθίσματα από το περιβάλλον του και όταν βιώνει συχνά τη βία, τότε συμπεριφέρεται ανάλογα. Ένας άλλος λόγος  ο οποίος ευθύνεται για την ενδοσχολική βία, ή bullying, όπως συνηθίζεται πλέον να ονομάζεται, είναι το ‘ότι για να γίνει κάποιος αποδεκτός σε μια παρέα και γενικά από την κοινωνία του σχολείου, πολλές φορές θα πρέπει να καταφύγει σε πράξεις που θα έχουν ως στόχο ναπληγώσουν πιο αδύναμα άτομα αυτής της κοινωνίας. Η τηλεόραση έχει παίξει τον δικό της ρόλο στην ανάπτυξη αυτού του φαινομένου. Προβάλλοντας προγράμματα που κυρίαρχο «συστατικό» τους είναι η βία, καλλιεργείται στο υποσυνείδητο των παιδιών η επιθυμία για μίμηση αυτής της πράξης. Τέλος εκτός από την τηλεόραση ευθύνη έχουν και τα ηλεκτρονικά παιχνίδια, καθώς το μεγαλύτερο μέρος αυτών προάγουν τη βία και την αντιπαλότητα.

            Όπως προαναφέρθηκε, οι λόγοι που προκαλούν την ενσοσχολική βία επιβάλλεται να κατανοηθούν από όλους μας. Αυτό θα βοηθήσει τόσο στην αντιμετώπιση αυτού του φαινομένου, όσο και στην προσπάθεια εξάλειψής του. Αρχικά το σχολείο [θα] είναι καλό να αναπτύξει ένα ευεργετικό ρόλο απέναντι σε αυτά τα φαινόμενα και μην ενεργεί παθητικά, καθώς έτσι καλλιεργείται το κλίμα για ανάπτυξη της ενδοσχολικής βίας. Το σχολείο μπορεί να ενημερώνει τους μαθητές για φαινόμενα ενδοσχολικής βίας και μέσα από συζήτηση και διάλογο να γίνεται κατανοητό στους μαθητές πως η βία δεν είναι λύση για τα προβλήματα που ενδεχομένως έχουν. Επίσης η πολιτεία μέσω διαφόρων ημερίδων που μπορεί να οργανώνει, να απευθύνεται στους γονείς ενημερώνοντάς τους για το φαινόμενο αυτό. Η οικογένεια μπορεί να συμβάλλει στην αντιμετώπιση αυτού του φαινομένου, ελέγχοντας τα προγράμματα που παρακολουθούν τα παιδιά τους στην τηλεόραση, έτσι ώστε όταν δουν πως τα παιδιά παρακολουθούν ένα πρόγραμμα που καλλιεργεί το αίσθημα επιθετικότητας και βίας, να εξηγούν πως δεν είναι καλό να συνεχίσουν να το βλέπουν. Τέλος οι γονείς καλό θα είναι να ελέγχουν και τα ηλεκτρονικά παιχνίδια με τα οποία περνούν την ώρα τους τα παιδιά, ώστε να αποφεύγονται παιχνίδια με περιεχόμενο βίας.

            Συνοψίζοντας τα παραπάνω, η ενσοσχολική βία είναι ένα φαινόμενο το οποίο μέσα από τη σωστή προσέγγισή του, αλλά και τη συνεργασία όλων των φορέων μπορεί να αντιμετωπισθεί αποτελεσματικά, ώστε η χώρα μας να «λυτρωθεί». [λ.509]

2.

Οι καταβολές της ενδοσχολικής βίας και τρόποι καταστολής της.

            Ο άνθρωπος ως έλλογο και πολιτικό ον δεν έχει φυσικό προορισμό την αγελαία βιαιότητα. Ωστόσο στη σημερινή εποχή που επικρατεί κλίμα ανασφάλειας και ρευστότητας, τα άτομα συχνά μένουν ηθικά μετέωρα και εξωθούνται σε ενέργειες που κηλιδώνουν τον ανθρώπινο πολιτισμό. Τέτοιο φαινόμενο αποτελεί και η ενδοσχολική βία η οποία μπορεί να εκδηλωθεί με ακραίες μορφές, όπως η σωματική κακοποίηση. Τα αίτια τέτοιων συμπεριφορών εντοπίζονται στη δυσλειτουργία των φορέων αγωγής των νέων και εκεί θα αναζητηθούν οι λύσεις για την αντιμετώπισή τους.

            Πρωταρχικό αίτιο ακραίων συμπεριφορών αποτελεί η μη ευόδωση των στόχων του εκπαιδευτικού συστήματος. Είναι φανερό πως δεν επιτελεί το παιδευτικό του έργο, καθώς ο προσανατολισμός του είναι κυρίως νοοκρατικός, παρέχει εξειδικευμένες γνώσεις, ενώ το ανθρωπιστικό περιεχόμενο των σπουδών παραγκωνίζεται. Ακόμα προωθεί τη βαθμοθηρία και πυροδοτεί ανταγωνισμούς, με αποτέλεσμα να διαμορφώνονται άτομα με αδύνατη κοινωνική συνείδηση και αίσθημα αλληλεγγύης. Παρατηρούνται επιπλέον ανισότητες μεταξύ των μαθητών οι οποίες πηγάζουν από τις οξυμένες διαφορές ανάμεσα στην κοινωνική τους τάξη και επιφέρουν αισθήματα μειονεξίας.

            Γενεσιουργά αίτια εντοπίζονται και στις σύγχρονες συνθήκες της κοινωνικής μαθητείας. Ειδικότερα στην επικράτηση αδυσώπητου ανταγωνισμού σε όλες τις σφαίρες της κοινωνικής ζωής και την έκπτωση ηθικών αρχών και ιδανικών που αφήνουν τους νέους ανερμάτιστους, κενούς από αρετές, όπως ο ανθρωπισμός, η αλληλεγγύη και το αίσθημα δικαιοσύνης. Το απάνθρωπο αστικό περιβάλλον συμβάλλει εξίσου στην εκδήλωση εκτονωτικής βίας, αφού στερεί το αίσθημα ελευθερίας, σε αντίθεση με τη φύση και υποσκάπτει τις διαπροσωπικές σχέσεις.

            Ανάμεσα στα σημαντικότερα αίτια συγκαταλέγονται και η κρίση του θεσμού της οικογένειας. Οι νέοι επιβιώνουν μέσα σε οικογένειες που συχνά αδιαφορούν για τους προβληματισμούς των παιδιών και η ουσιαστική επικοινωνία εκλείπει. Επίσης, πολλές φορές, οι γονείς αποτελούν αρνητικά πρότυπα με τη βίαιη συμπεριφορά και τη μη χρήση διαλόγου για τη διευθέτηση των διαφορών. Σε άλλες περιπτώσεις πάλι, οι γονείς επιδεικνύουν ανοχή στα ολισθήματα των νέων, η οποία καταλήγει σε ελευθεριότητα. Τέλος δεν ασκείται έλεγχος για την ποιότητα των τηλεοπτικών προγραμμάτων που παρακολουθούν τα νεαρά μέλη και ηρωοποιούν αντικοινωνικές και βίαιες συμπεριφορές.

            Τελικά, μεγάλη ευθύνη βαραίνει την πολιτεία, καθώς δε δημιουργεί ευνοϊκό περιβάλλον για την ανάπτυξη ατόμων ελεύθερων και δημοκρατικών. Παρατηρούνται έντονα η αναξιοκρατία, ο δεσποτισμός και ο αμοραλισμός των πολιτικών. Το κράτος πρόνοιας δυσλειτουργεί και η ψαλίδα ανάμεσα στα κοινωνικά στρώματα συνεχώς ανοίγει. Έτσι, η νεολαία απογοητευμένη, στρέφεται στη βία για να απελευθερώσει το αίσθημα αδικίας που την κατατρύχει.

            Για την άρση των γενεσιουργών αιτίων της ενδοσχολικής βίας, αδιαφιλονίκητη [θα] είναι η προσφορά των φορέων κοινωνικοποίησης των νέων. Αρχικά, το σχολείο οφείλει να αποτελεί παιδευτήριο που μεταλαμπαδεύει γνώσεις, αλλά και αξίες. Είναι επιτακτική αναγκαιότητα μέσα από την έμφαση σε μαθήματα ανθρωπιστικού περιεχομένου, όπως η φιλοσοφία, η λογοτεχνία, οι κοινωνικές επιστήμες, να εμπνέει στους νέους έναν ανθρωπισμό δυναμικό και καθολικό.. Επίσης το σχολείο πρέπει να αποτελεί μια δημοκρατία σε μικρογραφία, όπου οι σχέσεις των μαθητών να διέπονται από πνεύμα συνεργασίας και σεβασμό προς το διαφορετικό. Ωφέλιμη κρίνεται και η στελέχωση των σχολικών μονάδων με παιδοψυχολόγους και κοινωνιολόγους, οι οποίοι θα συμβάλλουν στην επίλυση των προβλημάτων τα «πάσχουσας» νεολαίας, θα συμβουλεύουν γονείς και εκπαιδευτικούς, αλλά και θα διαγιγνώσκουν έγκαιρα τις τάσεις για εκδήλωση βίας.

Εποικοδομητικός μπορεί να αποδειχθεί και ο ρόλος της οικογένειας, αν διαμορφώνει άτομα ελεύθερα και δημοκρατικά σκεπτόμενα, απαλλαγμένα από κτηνώδη ένστικτα. Επιτακτική αναγκαιότητα αποτελεί ο λυσιτελής διάλογος, για την επίλυση των ζωτικών προβλημάτων των νέων μελών της. Επιπλέον η ανατροφή των ατόμων με αρετές όπως η αγάπη, ο αλληλοσεβασμός, η αλληλοκατανόηση, η ανθρωπιά δημιουργεί άτομα, η ζωή των οποίων διέπεται από υψηλές αξίες και ιδανικά. Έτσι η χρήση βίας δε θα προβάλλει ως τρόπος επίλυσης των διαφορών, αλλά και θα στηλιτεύεται οποιαδήποτε μορφή άσκησής της.

            Αδήριτη αναγκαιότητα εμφανίζεται και η παροχή υγιών προτύπων από το χώρο της καλλιτεχνικής δημιουργίας και της επιστήμης. Με άλλα λόγια, οι πνευματικοί ηγέτες της εποχής, αφού αποβάλουν τον παθητικό τους ρόλο, επωμίζονται με την ευθύνη να παρέχουν θετικά παραδείγματα με τη συμπεριφορά τους. Αλλά και μέσα από το έργο τους, μπορούν να επιτελέσουν ρόλο αφυπνιστικό. Επιπρόσθετα, τα Μ.Μ.Ε. με την ποιοτική αναβάθμιση τους θα συντείνουν στην ηθικοπνευματική ανάταση της νεολαίας, έτσι ώστε οι νέοι οπλισμένοι με πίστη στις δυνάμεις του ανθρώπου να διακατέχονται από αίσθημα ανθρωπισμού.

            Ας μην ξεχνά κανείς και την ευθύνη που φέρουν οι ίδιοι οι νέοι για την κατάπνιξη ενστικτωδών αντιδράσεων. Με την αυτοκυριαρχία, τον αυτοέλεγχο, ση συνεχή ενδοσκόπηση και αυτοκριτική θα καταστούν ικανοί να χαλιναγωγήσουν τα κατώτερα ένστικτά τους. Οφείλουν ακόμα να διαμορφώσουν κοινωνική συνείδηση, ώστε η συνύπαρξη με άτομα διαφορετικά να χαρακτηρίζεται από πνεύμα συνεργασίας και αλληλεξάρτησης.

            Ανακεφαλαιώνοντας, θα έλεγε κανείς ότι η ενδοσχολική βία αποτελεί νοσηρό κοινωνικό φαινόμενο με δυσμενείς συνέπειες και επεκτείνεται σε κάθε έκφανση της κοινωνικοπολιτικής ζωής. Όμως οι νέοι αποτελούν ζωτικό όργανο της κοινωνίας, αφού είναι αυτοί που θα αναλάβουν τη σκυτάλη του στίβου της ζωής. Ελλοχεύουν λοιπόν, κίνδυνοι για την εξέλιξη του πολιτισμού και την ειρηνική συνύπαρξη του ετερόκλητου πλήθους, όταν η νεολαία διακατέχεται από τάσεις επιθετικότητας. (λ. 794)

Η πειθώ στη διαφήμιση

1.

Διαφήμιση είναι η δημιουργία πρωτότυπου μηνύματος, το οποίο αναφέρεται σε κάποιο υλικό ή πνευματικό παράγωγο/προϊόν, και η προβολή του (μηνύματος) με τελικό σκοπό την παρακίνηση του αποδέκτη να "αγοράσει" το διαφημιζόμενο προϊόν.

2.

Σύμφωνα με τον παραπάνω ορισμό, η διαφήμιση συνιστά μια πράξη επικοινωνίας.

• Να προσδιορίσεις τα βασικά στοιχεία της επικοινωνίας αυτής (πομπό, δέκτη, μήνυμα, επι­κοινωνιακό μέσο/κανάλι, επικοινωνιακό κώδικα/γλώσσα, σκοπό).
• Ποιες προϋποθέσεις νο­μίζεις ότι απαιτούνται, για να είναι η επικοινωνία αυτή αποτελεσματική, για να πετύχει δη­λαδή ο πομπός το σκοπό του;

3.

Η Μορφή του μηνύματος

Μήνυμα που αναπτύσσεται με άμεσο τρόπο (χωρίς προλόγους και περιττές εξηγήσεις

Αφηγηματικό μήνυμα (χρησιμοποιείται η αφήγηση μιας ιστορίας για την επίδειξη του προϊόντος)

Μήνυμα μονολόγου - διαλόγου (μονόλογος - διάλογος με τη μορφή μαρτυρίας κάποιου ειδικού ή ενός καταναλωτή),

Μήνυμα που επεξηγεί την εικόνα,

Μήνυμα που στηρίζεται σε τεχνάσματα/ευρήματα (ιδιαίτερη χρήση της γλώσσας με λογοπαίγνια, μεταφορές, παρομοιώσεις, σπάνιες και εξεζητημένες λέξεις/φράσεις, χρήση του χιούμορ της υπερβολής, της έκπληξης κτλ.),

Μήνυμα που προσφέρει επιχειρήματα.

4.

Η διαφημιστική πειθώ συχνά χρησιμοποιεί τα παρακάτω μέσα/τεχνικές:

• συνειρμό ιδεών
• αναλυτική περιγραφή και επίδειξη των ιδιοτήτων του προϊόντος
• επίκληση στην αυθεντία (σ' έναν ειδικό, σ' έναν επιστήμονα, σε ένα δημοφιλές πρό­σωπο κτλ.)
• επίκληση στο συναίσθημα (φόβο, ενοχή, ευθύνη, ευχαρίστηση κτλ.)
• επίκληση στη λογική (επιχειρήματα υπέρ του προϊόντος, σοφιστικά τεχνάσματα)
• λανθάνοντα αξιολογικό χαρακτηρισμό (λανθάνουσα αξιολόγηση που λειτουργεί δε -σμευτικά για το δέκτη, π.χ. "Οι έξυπνοι οδηγούν Ρενώ").

5

Το διαφημιστικό μήνυμα είναι πολυσήμαντο και τις περισσότερες φορές δε διακρίνεται καθαρά, αλλά υπολανθάνει, περνάει μέσα από συμβολισμούς.

Ασκήσεις ανάπτυξης παραγράφου

Τα παρακάτω κείμενα (γραμμένα στην τάξη) χρησιμοποιήθηκαν ως παραδείγματα αξιολόγησης ασκήσεων ανάπτυξης παραγράφου στο σχετικό θέμα των Πανελληνίων Εξετάσεων του 2014.

Η ανθρώπινη λαιμαργία, η δίψα της ευζωίας δεν αφήνει τόπο για ευγενικά αισθήματα. Κάτι περισσότερο: τα ευγενικά αισθήματα θεωρούνται ξεπερασμένα.

1.       Σε μια υλιστική εποχή όπου κυριαρχεί η καταναλωτική μανία και η επιθυμία του ανθρώπου για την απόκτηση πλούτου, αισθήματα όπως η ευγένια, εκλείπουν . Έτσι ο άνθρωπος επηρεασμένος από τα πρότυπα της σημερινής κοινωνίας, γίνεται ατομικιστής και αναπτύσσει επιφανειακές σχέσεις με σκοπό το προσωπικό ώφελος και τη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου. Επιπρόσθετα, όταν στόχος της ζωής του γίνεται η απόκτηση υλικών αγαθών, παύει να ενδιαφέρεται για τον συνάνθρωπό του, τον οποίο εκμεταλλεύεται. Τέλος, αισθήματα όπως η καλοσύνη, η ευγένεια και η ανθρωπιά εξαφανίζονται και τη θέση τους παίρνει η αλαζονία και ο ανταγωνισμός. (λ. 93)

2.                 Η ανθρώπινη λαιμαργία, η δίψα της ευζωίας δεν αφήνει τόπο για ευγενικά αισθήματα, την ίδια στιγμή που αυτά θεωρούνται ξεπερασμένα. Αναλυτικότερα, η ακόρεστη επιθυμία του ανθρώπου για υλική ευδαιμονία τον καθιστά δέσμιο του χρήματος και της εξουσίας. Ταυτόχρονα, η προσκόλληση  του ατόμου σε αμαυρωτικές για τον άνθρωπο αξίες οδηγεί στη στασιμότητα του ηθικοπνευματικού του κόσμου. Συνεπώς, αισθήματα όπως η αγάπη, η αλληλεγγύη και ο σεβασμός θεωρούνται γνωρίσματα ενός ξεπερασμένου κόσμου. (λ. 70)

3.       Η υπέρμετρη ανάγκη του ανθρώπου για ευζωία παραγκωνίζει τα ευγενικά συναισθήματα. Αυτό συμβαίνει διότι όταν ο άνθρωπος περνά από το “ζειν” στο “ευ ζειν” και χάνει την αίσθηση του μέτρου, τότε η επιθυμία του για πλουτισμό γίνεται ολοένα μεγαλύτερη. Το χρήμα και τα υλικά αγαθά γίνονται γι’ αυτόν πρώτη αξία, με αποτέλεσμα ο άνθρωπος να μετατρέπεται από αξία σε μέσο.. Και τούτο οδηγεί αναπόφευκτα στον ανταγωνισμό, στον ατομικισμό που βέβεια καλλιεργεί το μίσος στις σχέσεις των ανθρώπων. Έτσι παύει να έχει σημασία η αγάπη, η φιλία η αλληλοβοήθεια των ανθρώπων. Αυτά τα ευγενικά συναισθήματα θεωρούνται ξεπερασμένα. (λ. 101)

Οι νυσταγμένοι μαθητές καθυστερούν στο σχολείο

Οι νυσταγμένοι μαθητές καθυστερούν στο σχολείο

Πηγή: εφ. Η Καθημερινή, Κ. 22.9.2014

 Καθόμουν στην τάξη, στο πρώτο έτος του πανεπιστημίου, και σιωπηλά κρατούσα σημειώσεις, όταν ξαφνικά κάτι αναρριχήθηκε κάτω από το κάθισμά μου και εμφανίστηκε μπροστά μου. Πετάχτηκα τρομαγμένη: Ηταν μία μάγισσα!

Και μετά ξύπνησα. Παρότι ο ενδοσχολικός μου εφιάλτης ίσως να είχε ακραία χαρακτηριστικά, σε καμία περίπτωση δεν ήμουν η μοναδική που της έλειπε ύπνος, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα, η οποία έδειξε ότι οι Αμερικανοί νέοι είναι σε γενικές γραμμές νυσταγμένοι. Μερικοί από αυτούς μάλιστα λένε ότι τα σχολεία πρέπει να αλλάξουν ωράρια για να τους εξυπηρετήσουν.

Στο περιοδικό The Atlantic, η Jessica Lahey γράφει ότι σε δημοσίευση του επιστημονικού περιοδικού American Academy of Pediatrics, η Judith Owens και οι συνεργάτες της αναφέρουν ότι «ο μέσος έφηβος στις ΗΠΑ εμφανίζει χρόνια έλλειψη ύπνου και είναι παθολογικά νυσταγμένος (όπως, για παράδειγμα, βιώνουν επίπεδα νύστας αντίστοιχα με αυτά ασθενών που έχουν διαταραχές ύπνου, όπως η ναρκοληψία)». Οι επιστήμονες ισχυρίζονται επίσης ότι η έλλειψη ύπνου μειώνει την απόδοση των παιδιών στο σχολείο και τους θέτει σε κίνδυνο εμπλοκής σε τροχαία ατυχήματα και εμφάνισης αγχωδών διαταραχών και διαβήτη τύπου 2. Για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα οι ερευνητές προτείνουν ότι «στις περισσότερες περιφέρειες, τα γυμνάσια και τα λύκεια θα έπρεπε να στοχεύουν σε μία ώρα έναρξης των μαθημάτων που δεν θα είναι πριν από τις 8.30 π.μ.», για να επιτρέπουν έτσι στα παιδιά να κοιμούνται όσο χρειάζεται.

Δεν αισθάνονται νύστα

Γιατί όμως να αναγκάσουμε τα σχολεία να αλλάξουν; Η Lahey γράφει ότι «αλλάζοντας την ώρα που πέφτουν τα παιδιά για ύπνο δεν θα λύσει το πρόβλημα, ειδικά για τους εφήβους», εξηγώντας ότι οι έφηβοι μένουν ξύπνιοι έως αργά, όχι επειδή δεν θέλουν να πάνε για ύπνο, αλλά επειδή δεν μπορούν. Λόγω της καθυστερημένης έκκλησης μελατονίνης στον εγκέφαλο των εφήβων και της έλλειψης διάθεσης για ύπνο ως απάντηση στην κούραση, οι έφηβοι δεν αισθάνονται νύστα μέχρι πολύ πιο αργά τη νύχτα, σε σχέση με τα μικρότερα παιδιά ή τους ενήλικες, και δυσκολεύονται να κοιμηθούν, ακόμα και όταν είναι κουρασμένοι.

Η δρ Owens, η βασική ερευνήτρια της παραπάνω έρευνας, της οποίας η κόρη πηγαίνει σε σχολείο το οποίο άλλαξε την ώρα έναρξης των μαθημάτων, ξεκινώντας στις 8.30, με ιδιαιτέρως θετικά αποτελέσματα, λέει ότι «είχα την ευκαιρία να δω με τα μάτια μου τα πλεονεκτήματα μιας πιο ξεκούραστης, σε εγρήγορση και λιγότερο ευέξαπτης μαθήτριας, τόσο ως μητέρα όσο και ως ερευνήτρια ύπνου».

Οι φοιτητές, επίσης, δεν φαίνεται να τα πηγαίνουν πολύ καλύτερα από εμένα, όταν στα φοιτητικά μου χρόνια ήρθα αντιμέτωπη με τη φανταστική μάγισσα. Ο Adam Knowlden, καθηγητής Επιστήμης της Υγείας στο Πανεπιστήμιο της Αλαμπάμα, ανακάλυψε σε έρευνά του ότι περίπου το 60% των φοιτητών δεν θα καταφέρουν να κοιμηθούν αρκετά, όταν αυτό το ποσοστό στον γενικό πληθυσμό δεν ξεπερνά το 33%. Ο δρ Knowlden ισχυρίζεται επίσης ότι «η ικανότητα των φοιτητών να λάβουν ικανοποιητικές ποσότητες ύπνου είναι περισσότερο στο χέρι τους, ενώ ο ενήλικος πληθυσμός σε γενικές γραμμές είναι πιο πιθανό να αντιμετωπίζει διαταραχές ύπνου ιατρικής φύσης».

Η δρ Owens και οι συνεργάτες της αναφέρουν στο επιστημονικό τους άρθρο ότι μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που πρέπει να αντιμετωπίσουν οι περιφερειακές διευθύνσεις εκπαίδευσης στην καθιέρωση της έναρξης του σχολείου αργότερα είναι η εκπαίδευση γονέων, δασκάλων, μαθητών και όλων όσοι εμπλέκονται στην εκπαίδευση των παιδιών, ώστε αυτοί να αντιληφθούν ότι «η έλλειψη ύπνου αποτελεί κίνδυνο για την υγεία, την ασφάλεια και την ακαδημαϊκή επιτυχία των παιδιών». Αν καταφέρουν να περάσουν ένα τέτοιο μέτρο, ίσως τα παιδιά του μέλλοντος να δείχνουν μεγαλύτερη προσοχή στους δασκάλους τους, και λιγότερη στους ήρωες που υποσυνείδητα ξεπηδούν κάτω από τις καρέκλες τους.

Τι είναι ο «λευκός θόρυβος»

«Δεν υπάρχει ιδιαίτερη επιστημονική έρευνα πίσω από την επίδραση του λευκού θορύβου στην πρόκληση ύπνου, εκτός από τη χρήση του με σκοπό να καλύψει άλλους ήχους», λέει η δρ Αννα Κρίγκερ, ιατρική διευθύντρια του Κέντρου Ιατρικής του Υπνου στο Πρεσβυτεριανό νοσοκομείο της Νέας Υόρκης.

Σε αυτή την περίπτωση, λέει η δρ Κρίγκερ, κάποιος μπορεί να έχει συνηθίσει τον ήχο που παράγει η συσκευή, το οποίο αυτό καθ’ αυτό δεν αποτελεί πρόβλημα, εκτός και αν η ένταση του ήχου είναι υψηλή. «Χρόνια έκθεση σε κάποιο θόρυβο δεν είναι ευεργετική για την υγεία μας, μιας και μπορεί να πυροδοτεί την έκλυση στρεσογόνων ορμονών, ενώ επίσης επηρεάζει την υγεία του καρδιαγγειακού συστήματος», επισημαίνει η δρ Κρίγκερ.

Αρκετές συσκευές παράγουν επίσης και ανακουφιστικούς και απαλούς ήχους αντί ή επιπρόσθετα στον τυχαίο λευκό θόρυβο. Κάποιες εναλλακτικές, προτείνει η δρ Κρίγκερ, είναι να ανοίξεις ένα παράθυρο, να ανάψεις έναν ανεμιστήρα οροφής, να ανοίξεις το ραδιόφωνο και σε χαμηλή ένταση να το συντονίσεις μεταξύ δύο σταθμών, ή να προγραμματίσεις το smartphone σου να παίζει απαλούς ήχους.

Καλή σχολική χρονιά

Ο τωρινός χρόνος κι ο περασμένος χρόνος

Είναι ίσως και οι δύο παρόντες στο μελλούμενο χρόνο,

Κι ο μελλούμενος χρόνος περιέχεται στον περασμένο χρόνο.

..................................................................................

Αυτό που θα μπορούσε να 'ταν κι αυτό που ήταν

Σημαδεύουν σ' ένα τέρμα, που είναι πάντα τωρινό.

..................................................................................

Τ. Σ. Έλιοτ, Τέσσερα Κουαρτέτα (μτφ. Κλείτος Κύρου)