Πρόγραμμα Ενδοσχολικών Απολυτηρίων Εξετάσεων

Πρόγραμμα Εξετάσεων Γ' Λυκείου

α.α.	Μάθημα	Ημερομηνία	Ώρα Εξέτασης
1.	Φυσική Κατ/σης Αρχαία Κατ/σης	Πέμπτη 29.5.	08:30 - 10:30
2.	Νεοελληνική Γλώσσα	Πέμπτη 29.5.	11:00 - 13:00
3.	Μαθηματικά & Ιστορία Κατ/σης	Τρίτη 3.6	08:30 - 10:30
4.	Ν. Λογοτεχνία & Βιοχημεία & Α.Ο.Δ.Ε	Πέμπτη 5.6.	08:30 - 10:30
5.	Λατινικά Ηλεκτρολογία Αν. Εφαρμογών	Τετάρτη 11.6.	08:30 - 10:30
6.	Α.Ο.Θ.	Παρασκευή 13.6.	08:30 - 10:30
7.	Ιστορία Γ.Π.	Παρασκευή 13.6.	11:00 - 13:00
8.	Φυσική Γ.Π.	Δευτέρα 16.6.	11:00 - 13:00
9.	Μαθηματικά Γ. Π.	Τρίτη 17.6.	11:00 - 13:00
10.	Βιολογία Γ.Π.	Τετάρτη 18.6.	08:30 - 10:30
11.	Αγγλικά	Τετάρτη 18.6.	11:00 - 13:00
12.	Θρησκευτικά	Πέμπτη 19.6.	11:00 - 13:00
13.	Νεοελ. Λογοτεχνία	Παρασκευή 20.6.	11:00 - 13:00
14.	Κοινωνιολογία	Δευτέρα 23.6.	11:00 - 13:00
15.	Αρχαία (Επιτάφιος)	Τρίτη 24.6.	11:00 - 13:00

Πρόγραμμα Πανελληνίων Εξετάσεων 2014

Αθλητισμός

Αθλητισμός

Φωτεινή Β. & Γεωργία Ζ.

Προσδιορισμός εννοιών

Αθλητισμός: η καταβολή προσπάθειας από τον άνθρωπο, ο αγώνας στο πλαίσιο της ευγενούς άμιλλας με στόχο τη σωματική άσκηση, την ψυχοπνευματική καλλιέργεια και τη δημιουργική συνύπαρξη, συμφιλίωση ατόμων, ομάδων, λαών.

Άμιλλα: η τάση, ο αγώνας, για υπερτέρηση, η συνεχής πάλη για απόκτηση πρωτείων και κατάκτηση της επιτυχίας. Εκπορεύεται από την έμφυτη τάση του ανθρώπου για επικράτηση και επιβολή και καλλιεργείται στην κοινωνική ζωή.

Ευγενής άμιλλα: Η άμιλλα που έχει ως υπόβαθρο αγνές προθέσεις, τη χαρά του συναγωνισμού, την επιδίωξη της υπεροχής με θεμικούς και τίμιους τρόπους. Πρόκειται για άμιλλα που δεν ξεφεύγει από τα όρια της ευπρέπειας και του «ευ αγωνίζεσθαι».

Αθέμιτη άμιλλα: οδηγείται από ιδιοτελή κίνητρα όπως η πλεονεξία, ο φθόνος, η ματαιοδοξία και χρησιμοποιεί άνομα και ανήθικα μέσα για να επικρατήσει.

Κλασικό Αθλητικό Ιδεώδες

Το κλασικό αθλητικό ιδεώδες θεμελιώνεται στην:

• αρχή της δημοκρατικότητας, της ισοτιμίας, της ηθικής
• άμιλλα, την κοινωνική συνεργατικότητα, τη συντροφικότητα
• αξία πρωτίστως της συμμετοχής
• επιδίωξη της νίκης με θεμιτό τρόπο
• ηθική επιβράβευση
• καλλιέργεια φιλάθλου πνεύματος και όχι οπαδισμού και βίας
• καλλιέργεια της πανανθρώπινης συναδέλφωσης και την επικράτηση της παγκόσμιας ειρήνης

Μορφές αθλητισμού

ατομικός ή ομαδικός

κλασικός (αγωνίσματα στίβου) ή μοντέρνος

Η προσφορά του αθλητισμού

I.                   στο άτομο

• σωματική αναζωογόνηση, ευεξία, υγεία
• ψυχική ωρίμανση (ο αγώνας ενθαρρύνει την υπομονή, την καρτερικότητα,
• την επιμονή την αγωνιστικότητα, την πρωτοβουλία, την στοχοθεσία)
• ανάπτυξη ψυχικών δυνάμεων (κέφι, ζωντάνια, αγωνιστικότητα, θάρρος)
• προβληματισμός, κρίση, αντιληπτικότητα, σύνεση
• αίσθημα συλλογικότητας, αξία συνεργασία, πειθαρχία σε κανόνες,
• αυτοσυγκράτηση
• εθισμός στην τίμια διεκδίκηση της νίκης, την ευγενή άμιλλα, την τιμιότητα, τη δικαιοσύνη
• ηθικές αξίες και πανανθρώπινα ιδανικά

II.                στην κοινωνία

• διαμορφώνει κοινωνική συνείδηση
• εθίζει στο σεβασμό των κανόνων
• ενισχύει την ανάπτυξη κοινωνικών σχέσεων σε διεθνές επίπεδο, ευνοεί τη
• συναδέλφωση των λαών, την αρμονική συμβίωση τον αλληλοσεβασμό
• αποτελεί έναυσμα για τη δημιουργική αξιοποίηση του ελεύθερου χρόνου.

Φαινόμενα εκφυλισμού του αθλητισμού

στυγνός επαγγελματισμός

εμπορευματοποίηση (διαφημίσεις, χορηγίες, ακριβά εισιτήρια)

πρωταθλητισμός (οξύνει τον ανταγωνισμό και ωθεί τους αθλητές στην χρήση αθέμιτων τρόπων κατάκτησης της νίκης)

κατασκευή από ελεγχόμενα Μ.Μ.Ε. παραγωγή αθλητικών ειδώλων

αμφίβολης ποιότητας

οπαδισμός, φανατισμός, μαζοποίηση και αποπροσανατολισμός των

φιλάθλων

εκδηλώσεις βίας και χουλιγκανισμού

το τοπικιστικό πνεύμα που εκφράζεται στον αθλητισμό διχάζει τους πολίτες μιας χώρας

Ποιοι μπορούν να συμβάλουν στην εξυγίανση του αθλητισμού

το άτομο: επανιεράρχηση των αξιών του σύγχρονου πολιτισμού ώστε να

απορρίψουμε το πνεύμα κερδοσκοπίας και να εξυγιάνουμε τον αθλητισμό

από οικονομικά συμφέροντα, πολιτικές σκοπιμότητες, κερδοσκοπικές

συναλλαγές.

η Παιδεία: παροχή ηθικής και ανθρωπιστικής παιδείας που μπορεί να μάθει στους νέους να πιστεύουν σε υψηλές αξίες και ιδεώδη, να είναι δημιουργικοί να προάγουν την αξιοπρέπεια, το σεβασμό, το ήθος

τα Μ.Μ.Ε: δεν πρέπει να δραματοποιούν πράξεις βίας αλλά να λειτουργούν με αντικειμενικότητα, να επιδοκιμάζουν αθλητές με ήθος και να καταδικάζουν αντιαθλητικές συμπεριφορές

οι φορείς του αθλητισμού αθλητές και παράγοντες: να αποβάλουν το στυγνό επαγγελματισμό και να αγωνίζονται υπεύθυνα και έντιμα

η πολιτεία: να θεσπίσει και να εφαρμόσει νόμους και αυστηρές ποινές σε

όσους προκαλούν φαινόμενα βίας και χουλιγκανισμού και σε όσους κάνουν χρήση αναβολικών, η υλικοτεχνική υποδομή, τα στάδια, τα αθλητικά κέντρα θα προωθήσουν το μαζικό αθλητισμό και θα ενισχύσουν τη βίωση των αθλητικών αξιών

Υπολογιστές - Διαδίκτυο

Ο μαθητής Δημήτρης Ζ. 

προτείνει υλικό 

για τους υπολογιστές και το διαδίκτυο:

Επισκεφτείτε το προτεινόμενο ιστολόγιο: 

Ομάδα - άτομο - μαζοποίηση

Κείμενο μαθήτριας που γράφτηκε στην τάξη, στο δίωρο της «Έκθεσης» και χρησιμοποιήθηκε ως «κείμενο εργασίας» για την παραγωγή λόγου.

Ομάδα και άτομο

της Σήλιας Β.

 Σύμφωνα με τον Αριστοτέλη, ό άνθρωπος είναι «ον κοινωνικό». Έχει δηλαδή την ψυχική ανάγκη να συναναστρέφεται άτομα, να ανταλλάσει ιδέες, απόψεις, συναισθήματα και γενικότερα να συνομιλεί με τον συνάνθρωπό του. Και αυτό δεν το υπερασπίζεται κανένας θεσμός περισσότερο από αυτόν της κοινωνικής ομάδας. Εκεί το κάθε άτομο αποκτά μια ταυτότητα, νιώθει ότι ανήκει κάπου, έχει την «αίσθηση του εμείς». Ο θετικός λοιπόν ρόλος της ομάδας σε ατομικό επίπεδο είναι αδιαμφισβήτητος. Εντούτοις ελλοχεύει ο κίνδυνος της μαζοποίησης.

Ο ρόλος της ομάδας είναι χαρακτηριστικός στη διαμόρφωση της προσωπικότητας του κάθε ατόμου. Ενταγμένο μέσα σε αυτήν, αισθάνεται ασφάλεια. «Κάνει ό,τι κάνουν και οι άλλοι, ανήκει κάπου, δε φοβάται μήπως απομονωθεί, μην απορριφθεί». Ιδιαίτερα ο κάθε νέος, έχοντας εύπλαστο χαρακτήρα, επηρεάζεται εύκολα από τους συνανθρώπους του και επιδιώκει την ένταξή του σε ομάδες προκειμένου να ολοκληρωθεί. Η ολοκλήρωση αυτή γίνεται άμεσα. Ο καθένας μαθαίνει να προσαρμόζει τη συμπεριφορά του, τις ενέργειες, τις πράξεις του σε συνάρτηση με τις επιθυμίες και τα «θέλω» των γύρω του. Σέβεται την προσωπικότητα και τα δικαιώματα των άλλων, ενώ υπερασπίζεται τα δικά του. Βοηθάει, συμπαραστέκεται, συνεργάζεται, συναγωνίζεται, αισθάνεται χρήσιμος. Παράλληλα αποκτά υποχρεώσεις, εργάζεται για το καλό του συνόλου, για έναν κοινό στόχο. Ειδικά σε εποχές ρευστότητας, χωρίς σαφείς προσανατολισμούς και σημεία αναφοράς, η ύπαρξη ενός κοινού στόχου είναι πολύτιμη.

Βέβαια, η ένταξη των ατόμων σε ομάδες βοηθάει πολύ και ολόκληρο το κοινωνικό σύνολο. Πιο συγκεκριμένα, ειδικά στις σύγχρονες δημοκρατικές κοινωνίες, οι ομάδες βοηθούν την εύρυθμη λειτουργία τους προστατεύοντας τη Δημοκρατία. Γιατί η Δημοκρατία είναι το πολίτευμα που στηρίζει τη δύναμη και την ομορφιά του στη συμμετοχή όλων των πολιτών στα κοινά. «Αν δεν καώ εγώ, ένα δεν καείς εσύ, πώς θα γίνουν τα σκοτάδια φως» υποστηρίζει ένας διάσημος ποιητής, επιθυμώντας να υπογραμμίσει την αξία της συμμετοχής όλων των πολιτών στην αντιμετώπιση των κοινών προβλημάτων. Αυτή η συμμετοχή προϋποθέτει ο κάθε πολίτης να είναι ενημερωμένος, να έχει μια ολοκληρωμένη άποψη. Και αυτό δεν μπορεί να επιτευχθεί πουθενά αλλού καλύτερα, παρά στους κόλπους της κοινωνικής ομάδας. Εκεί τα άτομα μέσα από το διάλογο, την αντιπαράθεση απόψεων επιδιώκουν μια όσο το δυνατόν καλύτερη προσέγγιση της αλήθειας. Παράλληλα, καθώς δρουν σε ομάδες, βελτιώνονται και γίνονται ηθικά και πνευματικά καλύτερα, πιο δημιουργικά και με περισσότερη όρεξη. Δεδομένου λοιπόν του ότι οι πολίτες αποτελούν τον «καθρέφτη» της κάθε κοινωνίας, ανάλογη είναι και η πρόοδος που σημειώνει η κοινωνία στην αντίστοιχη περίπτωση.

Μολονότι λοιπόν η ομάδα έχει πολλά πλεονεκτήματα τόσο για το άτομο, όσο και για την κοινωνία, δεν παύει να εγκυμονεί ο κίνδυνος της μαζοποίησης. Μέσα σε ένα κοινωνικό σύνολο και καθώς το κάθε άτομο υιοθετεί όλο και περισσότερα από τα χαρακτηριστικά του, αρχίζει και ομογενοποιείται, να παύει να διαφέρει, να χάνει την προσωπική του ταυτότητα. Τείνει να μετατραπεί σε ένα «μόριο» μιας «υπό επεξεργασίαν μάζας» που μπορεί εύκολα να αντικατασταθεί, χωρίς να διαφέρει σε τίποτα από τα υπόλοιπα. Βέβαια, η αποδοχή του νέου και η υιοθέτηση του καλύτερου μέσα από την ένταξη σε μια ομάδα δεν είναι κατακριτέα, αντίθετα βελτιώνει και εξελίσσει τη ζωή του κάθε ατόμου. Αρκεί όμως οτιδήποτε το διαφορετικό να μη γίνεται άκριτα δεκτό ως καλύτερο και να μη μετατρέπεται σε αντικείμενο δουλικής μίμησης. Ο καθένας ως μέλος ενός συνόλου, οφείλει να είναι ανοικτός στο καινούργιο, αλλά να το επεξεργάζεται και να το προσαρμόζει στη δική του προσωπική ιδιαιτερότητα, την οποία χρειάζεται να διαφυλάξει ως «κόρην οφθαλμού». Διαφορετικά, παραμονεύει η μαζοποίηση, η αλλοτρίωση, η εξαφάνιση.

Απέναντι επομένως στη δολιότητα των σύγχρονων μηχανισμών εξανδραποδισμού και μαζοποίησής του, το άτομο δεν έχει να αντιπαραθέσει παρά μόνο την ευψυχία του και τη διαρκή πνευματική του εγρήγορση. Η ευψυχία είναι το θάρρος και η ψυχική δύναμη με την οποία οφείλει να είναι οπλισμένος ο καθένας, προκειμένου να μην παρασύρεται στα πλαίσια της ομάδας στην οποία ανήκει. Σημαντική βέβαια είναι και η κριτική ικανότητα. Θέτοντας στη διαδικασία της κριτικής κάθε προβαλλόμενη ιδέα ή πεποίθηση, μπορεί να υπερασπίσει την πνευματική ακεραιότητά του. Η ουσιαστική παιδεία μπορεί, όπως και σε κάθε άλλη περίπτωση να αποτελέσει την «ασπίδα» που θα τον προστατεύσει. Γιατί η παιδεία δεν είναι μία απλή χρησιμοθηρική λειτουργία, ένα κοινό επαγγελματικό εφόδιο. Είναι μια ευρύτερη κοινωνική λειτουργία, που πέρα από τις αναγκαίες γνώσεις προωθεί τη γύμναση του στοχασμού και την αναγωγή της ψυχής σε υψηλότερες βαθμίδες, ώστε να ενταχθεί ως ολοκληρωμένη προσωπικότητα στο κοινωνικό σύνολο. Μια προσωπικότητα που δεν κινδυνεύει να αλλοτριωθεί, να μαζοποιηθεί ή να χάσει τις ιδιαιτερότητές της.

Συνοψίζοντας, αξίζει το σύνολο των πολιτών να συνειδητοποιήσουν την αξία της ένταξής τους σε μία κοινωνική ομάδα. Γιατί μόνο όταν ο καθένας λειτουργεί ως ομάδα και όχι ως μονάδα, μπορεί η κοινωνία να ελπίζει σε ένα καλύτερο αύριο.                                                                      [λ. 752]

Σχολείο και αρχαία μνημεία

Μπορεί το σχολείο να βελτιώσει τη σχέση των μαθητών με τα αρχαιολογικά μνημεία;
της μαθήτριας Σήλιας Β.

• Σύνδεση της διδασκαλίας των μνημείων με άλλα μαθήματα, όπως για παράδειγμα την ιστορία, τα αρχαία ελληνικά, τη γεωμετρία, την τέχνη. Από τη διαφορετική οπτική γωνία κάθε μαθήματος, θα αναδειχθούν οι διαφορετικές πτυχές των μνημείων, αλλά και του ίδιου του πολιτισμού. Έτσι, θα αποκτήσουν οι μαθητές σφαιρική και ολοκληρωμένη άποψη τόσο γι’ αυτά, όσο και για τον πολιτισμό στον οποίο ανήκουν και εκφράζουν.

• Χρειάζεται να δοθεί ιδιαίτερη σημασία στον τρόπο με τον οποίο θα γίνει η προσέγγιση και η επίσκεψη των μνημείων. Δηλαδή απαιτείται να είναι οργανωμένη και προετοιμασμένη. Οι μαθητές θα ήταν καλό να έχουν ήδη κάνει έρευνες και εργασίες, ώστε να γνωρίζουν ήδη καλά τα μνημεία, έχοντας συγκεντρώσει στοιχεία όπως το πότε δημιουργήθηκαν, για ποιο σκοπό, από ποιους, εντάσσοντάς τα στην αντίστοιχη ιστορική περίοδο. Έτσι η επίσκεψη σε αυτά θα αποτελεί ένα κίνητρο για έρευνα και μάθηση.

• Στα πλαίσια του μαθήματος της Ιστορίας, οι μαθητές μπορούν να χωριστούν σε ομάδες και να αναλάβουν να συγκεντρώσουν υλικό και να πραγματοποιήσουν μια εργασία με τίτλο «Τα μνημεία του τόπου μου». Εξάλλου, η Ελλάδα έχει μακραίωνη πολιτιστική παράδοση. Ίχνη της πολιτιστικής πορείας της στο χρόνο, δηλαδή μνημεία, βρίσκονται διάσπαρτα σε κάθε γωνιά της ελληνικής γης. Έτσι, η κάθε περιοχή, η κάθε πόλη και το κάθε χωριό έχει να αναδείξει πολυάριθμα μνημεία, όπως ναούς, αγάλματα, τάφους, επιτύμβιες στήλες, ανάκτορα, θέατρα, αψίδες, υδραγωγεία (ελληνορωμαϊκή αρχαιότητα), ή ακόμα εκκλησίες, μοναστήρια, ψηφιδωτά (βυζαντινή περίοδος) και νεοκλασικά κτίρια, γεφύρια, μύλους (νεότερη ιστορία). Αφού ολοκληρωθεί η έρευνα και παρουσιαστεί το υλικό, μπορεί να διοργανωθεί επίσκεψη των μαθητών στις αντίστοιχες περιοχές.

• Σε πανελλήνιο επίπεδο, αποτελεσματική θα ήταν η πρόταση να υιοθετούνται και να αναδεικνύονται από σχολεία, μνημεία «υποβαθμισμένα» και άγνωστα στο ευρύ κοινό. Με αυτόν τον τρόπο, χιλιάδες μνημεία σε κάθε γωνιά της ελληνικής γης θα τεθούν υπό την προστασία και τη φροντίδα των νέων και δεκάδες χιλιάδες ελληνόπουλα θα γνωρίσουν άμεσα τον πολιτισμό και την ιστορία της ιδιαίτερης και της μεγάλης πατρίδας τους.

• Προκειμένου να αναπτυχθεί πνεύμα σεβασμού και αναγνώρισης της αξίας που έχει ο πολιτισμός κάθε έθνους, χρήσιμη θα ήταν και η ιδέα πραγματοποίησης πολιτιστικών ανταλλαγών με γειτονικές χώρες και χώρες μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Με αμοιβαίες επισκέψεις και ξεναγήσεις σε μνημεία κάθε χώρας, θα αναδειχθούν οι κοινές αξίες που ενώνουν τους ανθρώπους, όπως η ειρήνη, ο αλληλοσεβασμός, το κάλλος, η αλληλεγγύη και θα καταδειχθούν οι βανδαλισμοί που προκαλούν η μισαλλοδοξία, ο φανατισμός και ο πόλεμος. Εξάλλου, καθώς κάποιος μελετά μνημεία και στοιχεία πολιτισμού άλλων χωρών, μαθαίνει και κατανοεί καλύτερα το δικό του, μέσα από τη σύγκριση και την αντιπαράθεση στοιχείων.