Τρίτη, 9 Νοεμβρίου 2010

Η πειθώ στον πολιτικό λόγο


 1.
Με τον πολιτικό λόγο ο πομπός επιθυμεί να πείσει το δέκτη:
  • να πάρει κάποιες αποφάσεις ή
  • να προβεί σε κάποια ενέργεια.
 2.
Ο δέκτης πρέπει να πεισθεί  ότι η απόφαση του εί­ναι σύμφωνη
με τα δικά του προσωπικά συμφέροντα
και με τα συμφέροντα του ευρύτερου κοινωνικού συνόλου στο οποίο ανήκει.

 3.
Ο πολιτικός λόγος χαρακτηρίζεται:
  • από λογική επιχειρηματολογία (βέβαια),
  • αλλά συχνά χαρακτηρίζεται και από έντονη συναισθηματική  φόρ­τιση
  • και από ρητορεία.
 4.
Ο πολιτικός λόγος συνδέεται με την εξουσία
ορισμένες φο­ρές στοχεύει στην παραπλάνηση ή στον εκφοβισμό του ακροατηρίου,
έτσι ώστε να εξα­σφαλιστεί η άκριτη αποδοχή από το δέκτη (ακροατήριο) των σκοπών και των αποφάσεων του πομπού.

5.
Τότε  η αποδεικτική ισχύς των επιχειρημάτων αντικαθίσταται από αυταπόδεικτες έννοιες
ή  από λέξεις με τέτοια ηθική διάσταση ("έθνος", "λαός", "εθνι­κή σωτηρία" κτλ.),  που εμποδίζουν το λογικό έλεγχο  και παγιδεύουν το δέκτη.

6.
Όταν ο πολι­τικός λόγος παίρνει αυτή τη μορφή, με την παραποίηση των εννοιών και τη στρέβλωση των αξιών, γίνεται προπαγάνδα.

Δεν υπάρχουν σχόλια: